Rok temu był jedną z wielu nadziei polskiej kadry. Dziś, w wieku 19 lat, musi nosić etykietę lidera. Jak się z tym mierzy? Kacper Tomasiak mówi o tym ze spokojem, który trudno byłoby przewidzieć, patrząc na jego ostatni sezon.
To był sezon, który zmienił wszystko. Tomasiak zdobył srebro i brąz indywidualnie oraz srebro w konkursie duetów w parze z Pawłem Wąskiem podczas igrzysk olimpijskich w Mediolanie i Cortinie d’Ampezzo. Dziś, wciąż jako zaledwie 19-latek, jest uznawany za największą nadzieję polskich skoków na sezon 2026/27. Trafił do kadry A i – chcąc nie chcąc – nieoczekiwanie stał się jej liderem.
Warto dodać, że to właśnie jego wyniki w dużej mierze pomogły utrzymać stanowisko trenerowi Maciejowi Maciusiakowi, który prowadzi kadrę do dziś.
Nagły skok popularności nie zmienił jednak jego podejścia do planowania sezonu. „Na ogół podchodziłem do sezonów bez konkretnych celów, starałem się dawać z siebie wszystko i to, co wynikowo to dało, to przyjmowałem. Myślę, że takie myślenie się dobrze sprawdzało, więc tak to zostawię” – mówi skoczek.
Turniej Czterech Skoczni pod sztucznym światłem
Nowy sezon Pucharu Świata w skokach narciarskich rozpocznie się 20-22 listopada weekendem w Lillehammer. Jako pierwszy rozegrany zostanie konkurs drużyn mieszanych, a w kolejnych dniach zawodnicy zmierzą się indywidualnie. Nowością będzie formuła Turnieju Czterech Skoczni – wszystkie jego konkursy odbędą się przy sztucznym świetle, co zmieni również zazwyczaj rozgrywany w godzinach wczesnopopołudniowych konkurs w Garmisch Partenkirchen.
Tomasiak nie zdążył jeszcze wyrobić sobie zdania na temat tej zmiany – zna turniej tylko z jednej edycji. „Ciężko mi to ocenić, bo mam za sobą dopiero jedną edycję, więc tych tradycji nie zaczerpnąłem. Przyjemniej mi się skacze bliżej wieczora, wiec pod kątem przygotowania przed zawodami, powinno być to troszeczkę przyjemniejsze” – ocenia. Rewolucji w samym skakaniu jednak nie przewiduje: „Same skoki? Myślę, że większych różnic nie będzie”.
A co z ryzykiem tzw. „sodówki” po olimpijskich sukcesach? Tomasiak zapewnia, że zachowuje chłodną głowę. „Najlepiej jakby w ogóle nie uderzyła. Staram się zawsze być tą samą osobą, którą byłem wcześniej i żeby ta sodówka nie uderzyła nigdy. I dalej iść do przodu” – zapowiada. Jego sekretem jest niepatrzenie w przeszłość: „Bardziej skupiam się na przyszłych czy teraźniejszych rzeczach, a nie na wspominaniu sukcesów czy nawet porażek, co pomaga. Takie podejście jest dobre w sporcie i pomaga skupić się na tym, co trzeba zrobić”.
Bycie liderem kadry nie daje mu żadnych specjalnych przywilejów w grupie treningowej. „W pewnym sensie na pewno jest ograniczenie pewnych medialnych rzeczy. Skupiamy się w jednej grupie na treningach, nie ma czegoś takiego, że ktoś jest liderem, a ktoś ma się uczyć, wszyscy się napędzamy i współpracujemy jako jedna drużyna” – wyjaśnia skoczek.
Jest jeszcze jeden wątek – relacja z młodszym bratem Konradem, który też skacze na nartach. Wielkich lekcji czy rad Kacper mu nie udziela. „Jednej konkretnej złotej rady mu nie dałem, ale czasami się zdarza, że rozmawiamy o sprawach skokowych, chociaż niezbyt często. Sami staramy się iść swoją drogą, bez wielkiego patrzenia, co robi drugi. Wspieramy się w normalny sposób, bez wielkiego szału” – mówi o relacji z bratem.
