Na środku tafli krakowskiego lodowiska, w przerwie meczu rozgrywanego w ramach obchodów 120-lecia Cracovii, wydarzyło się coś, na co kibice czekali osiem lat. Rudolf Roháček podał rękę Rafałowi Radziszewskiemu. Panowie zamienili kilka serdecznych zdań, było widać, że wspomnień nie brakowało. Moment uwiecznili fotoreporterzy obecni na trybunach.
Uroczystość miała szerszy wymiar niż tylko prywatne pojednanie dwóch mężczyzn. W ubiegłą niedzielę klub postanowił oficjalnie podziękować drużynie mistrzów Polski z 2006 roku i zaprezentować dawnych bohaterów przed publicznością na lodzie. Właśnie w przerwie tego spotkania na tafli stanęła cała mistrzowska ekipa sprzed dwóch dekad.
Korzenie tego chłodnego dystansu sięgają 2018 roku. Po sezonie bez medalu sztab trenerski Comarch Cracovii zdecydował się na gruntowną przebudowę szatni i pożegnał wielu zasłużonych zawodników. Wśród nich był Rafał Radziszewski, bramkarz związany z klubem przez czternaście lat. Dostał wtedy dwutygodniowe wypowiedzenie kontraktu.
W kuluarach szybko zaczęto mówić o konflikcie między bramkarzem a trenerem Roháčkiem, o braku wzajemnych podziękowań po latach współpracy. Bez pracy Radziszewski długo nie pozostał – w kolejnej kampanii trafił do Zagłębia Sosnowiec.
Pożegnanie bez uścisku dłoni
Zanim odszedł na dobre, klub zorganizował uroczyste pożegnanie legend przed ligowym meczem właśnie z Zagłębiem Sosnowiec. Na środku tafli Radziszewski i Damian Słaboń odebrali z rąk ówczesnych władz Cracovii symboliczne patery oraz pamiątkowe bluzy. W ceremonii uczestniczył także Rudolf Roháček.
I wtedy właśnie kibice i media zauważyli coś, co na lata zapadło w pamięć środowiska: trener i bramkarz nie podali sobie rąk. Gest, którego zabrakło, powiedział więcej niż jakiekolwiek słowa.
Osiem lat później, przy okazji rocznicowych obchodów, obaj panowie nadrobili tę zaległość. Symboliczny uścisk dłoni na tafli, gdzie kiedyś zabrakło go najbardziej, zamknął rozdział, o którym w Krakowie nikt nie zdążył zapomnieć.
