Pięć pełnych rund. Klatka aż trzeszczała od napięcia. We wrześniu 2026 roku Michał Borowski stanął do rewanżu z Gracjanem Misiem – po raz drugi. Tym razem na szali leżało więcej niż tylko honor po wcześniejszej porażce: do zdobycia był tymczasowy pas mistrzowski FEN w kategorii piórkowej. Po pięciu rundach sprawa była jasna – górą Borowski, który sięgnął po tymczasowe mistrzostwo organizacji.
Michał Borowski to polski zawodnik MMA związany zawodowo z organizacją FEN. Urodził się w 2003 roku, a fach szlifuje w klubach Fight Club Łomża i Ankos MMA Poznań. Rywalizuje w kategorii piórkowej, czyli do 66 kilogramów, choć na co dzień waży około 74 kilogramy. Mierzy 176 centymetrów, a jego zasięg ramion to 178 centymetrów.
Od amatorskich klatek do zawodowego debiutu
Zanim jego nazwisko trafiło na zawodowe listy wyników, Borowski kilka lat spędził w amatorskich klatkach – ten etap zamknął w 2023 roku. Walczył na zawodach Amatorskiej Ligi MMA, a także na galach Octagon No Mercy, Contra MMA i FEN. W lutym 2023 roku pojawił się na amatorskich mistrzostwach świata IMMAF – wygrał tam trzy starcia, a porażkę zaliczył dopiero na pełnym dystansie, z Oleksandrem Guliaievem.
Zawodowy debiut przyszedł na gali FEN 47 w czerwcu 2023 roku, choć droga do klatki była naprawdę kręta. Najpierw z walki wycofał się Bartłomiej Skowyra. Potem, już w dniu gali, problemy zdrowotne wykluczyły Patryka Semeniuka. Ostatecznie naprzeciw Borowskiego stanął Michał Romaneczko z bilansem 1-0, a Polak wygrał na pełnym dystansie.
Passę podtrzymał w październiku 2023 roku na gali FEN 51, gdzie na pełnym dystansie pokonał Patryka Semeniuka – tego samego, który kilka miesięcy wcześniej musiał zejść z karty przed walką z nim. W marcu 2024 roku, na gali FEN 53 w Lubinie, zmierzył się z Pawłem Dominem, mającym na koncie identyczny bilans 2-0. Po trzech rundach sędziowie jednogłośnie wskazali na Borowskiego.
W październiku 2024 roku, na gali FEN 56, dopisał do CV kolejne zwycięstwo – jednogłośną decyzją na pełnym dystansie pokonał Bohdana Danylko. Bilans po tej walce: 4-0, a wszystkie cztery zwycięstwa zapadły po pełnych trzech rundach. Ta statystyka mówiła sama za siebie – styl oparty na wytrzymałości, nie na szybkich nokautach.
Pierwsza porażka i powrót po kontuzji
Seria zwycięstw urwała się w marcu 2025 roku. Piąta zawodowa walka Borowskiego, z Gracjanem Misiem, odbyła się jako druga walka wieczoru na karcie FEN 58. Polak przegrał w pierwszej rundzie przez przerwanie lekarskie – pierwsza porażka w jego zawodowej karierze.
Powrót do klatki rozciągnął się w czasie. Przed starciem z Filipem Szostakiem na gali FEN 61 w styczniu 2026 roku Borowski wracał po kontuzji, która wykluczyła go ze startów na ponad 10 miesięcy. I mimo tak długiej przerwy pokazał, że formy nie zgubił – poddał Szostaka w trzeciej rundzie, za co dostał bonus za najlepszy wieczór gali. To zwycięstwo otworzyło mu drzwi do walki o tytuł i ostatecznie doprowadziło do wrześniowego rewanżu z Misiem, w którym Borowski sięgnął po tymczasowy pas FEN w kategorii piórkowej.
